O blog da zanfonista

Unha copla ao meu amado instrumento.. a zanfona

2011-05-01T21:39:00.003+02:00

Á señora ama da casa

nunca a barriga lle doia

que me ha dar un torremiño

para untar a zanfona

A zanfona eche larpeira,

que si non come, non canta,

que hai que darlle a cada rato

bicos de manteiga branca

Señora amiña da casa

nunca a barriga lle doia

deme un anaquiño de unto

para untal a miña zanfoña

Hoxe, atrévome moitos meses despois a actualizar este lugar que fai un tempo foi dunha rapaza amante da música galega. Esa rapaza pois como calquera outra medrou pero segue tendo algo en común con aquela zanfonista... o amor á música e á zanfona.

Aquí despídome pode que outra vez por moitos meses ou pode que por pouco tempo, xa que proximamente abrirei un novo espazo a outra afección miña, A ESCRITURA.

Att: A Zanfonista

Unha imaxe vale mais ca mil palabras, Non?

2010-09-06T19:50:00.002+02:00

Pois como se pode apreciar na imaxe xa son gaiteira dende fai 3 anos na banda "Os dezas de Moneixas". E asi aproveito para deixar unha imaxe actual miña.

Deica outra e perdoade por non actualizar

Chegada de Búbal, unha experiencia inesquecible!

2010-04-03T00:15:00.011+02:00

Búbal dende o lonxe

Alumnos do I.E.S Laxeiro

Concurso da cara máis graciosa comendo mortadela sen tocala coas mans.

Unha das gañadoras,eu!

Un dos recunchos de Búbal

Alumnos de Zaragoza e de Lalín despois do xuizo da bruxa

Hoxe xa se cumpre unha semana dende que cheguei desa fermosa viaxe que nunca esquecerei. Non sei se sería pola compañía, se sería o lugar, aínda non o sei con certeza, pero o que si podo dicir é que veño encantada e maravillada.

Eses 6 días serán inesquecibles.

O instituto que nos acompañou era de Zaragoza. Xa o primeiro día entablamos boa amizade con eles e todo, claro está que o peor foi despois a despedida.

A parte de traballar ("tajos" para eles, tipo carrexar pedras, limpar a depuradora, limpar todas as habitación, pór a mesa, etc) tamén tivemos moitas excursións, na que puidemos estar na neve aló nun dos altos...

Tamén tivemos diversos talleres, eu escollín o de facer cestas e a escalada. Ámbolos dous encantáronme, pero máis a escalada, e que iso de subir polas paredes dunha casa non cho deixan facer aquí en Lalín, e xa que por unha vez me deixan pois ala.

Nas cestas tivemos que ir recoller o material para facelas, e despois elaborar a cesta.

Pero creo que outras das cousas que máis me gustou pois eran os amenceres e as noites. As alboradas porque era abrir as contras das ventás e ver a paisaxe toda nevada. Só se pode definir cunha palabra: Marabilloso!

As noites, pois basicamente porque podías camiñar polo pobo na compaña dos teus amigos, podías ir para a igrexa (que era como o noso local de diversión) podías ir ler o xornal, moitas cousas, pero sempre sen as novas tecnoloxías. Era o colmo tamén que apenas había cobertura, pero aínda así sobrevivín. Eu se puidera repetiría!!

E como ben nos dixeron alí: "Cuando vuestros padres, abuelos, tíos, amigos... os pregunten que qué tal lo pasasteis, decidles que es imposible de explicar porque Búbal hay que vivirlo"

Frase que sempre me quedará na memoria. Ou como a lenda da luz do val, que consistía en que unha luz misteriosa, aos novos visitantes daquela zona sempre lle afectaba ao corazón, é dicir que sempre se acababan namorando, pode ser que si que me afectara, porque namorar namoreime, pero do lugar jeje.

E claro que hai cousas que nos levamos de Búbal como: momentos irrepetibles, amizades inesquecibles, sensacións para o recordo... cousas que non levaramos para aló.

Tamén trouxemos expresión típicas tipo: "Pajaricoo, que só vo dar una zurrá"(traducido ao noso idioma,"Rapaz! que vas levar..!) ou "Kirrina, kirrina" (para chamar ás ovellas)

No inicio deixeivos algunhas das fotos (ter teño perto de 600 fotos e como que tantas non vou pór) espero que vos gusten(noutra ocasión porei máis)

A Búbal

2010-03-11T17:56:00.004+01:00

Despois de moito tempo sen actualizar, aqui estou de novo.

Hoxe pois vouvos falar dunha viaxe que darei. Destino, Búbal. Tempo, do 21 ao 27. Tempo suficiente para esquecerme de estudar por un tempo.

Búbal é unha localidade pertencente ao concello de Biescas, na provincia de Huesca. Actualmente atopase deshabitada.

A parte alta deste pobo, inicialmente abandonada, a pesar de non verse afectada polo embalse, pasou a formar parte da PRUEPA (Programa de Recuperación y Utilización Educativa de Pueblos Abandonados).

E con isto pois explico que, nos imos á reconstrucción do poboado. Unha actividade que a verdade parece ben interesante. Ademais, dache a oportunidade de coñecer xente nova, xa que a parte do noso instituto, xúntanse uns cantos máis.

De momento isto, é o que sei.

E aqui remato a entrada de hoxe.

Cando volte da viaxe intentarei subir as fotos.

BO NADAL A TODOS!!!

2009-12-23T10:41:00.011+01:00

Despois dos exames, das notas (que dentro do que cabe foron boas) e do sortero da loteria, pois chega o Nadal. Por fin, chegaros as festas nas que a a familia xúntase, hai agasallos.. O mellor, que vou poder estar en internet, ler moito ata cansar, durmir (tampouco moito, porque senón non durmo pola noite), estudar, ensaiar para a gaita e a zanfona, e se me queda tempo (que malo será), pois actualizar o blog.

ASÍ QUE, BO NADAL A TODOS/AS!!

NEVE EN LALÍN

2009-12-16T14:31:00.010+01:00

Hoxe, nevou. O bo de todo isto, que non temos clase, e podemos saír por ahí a ver as boas paisaxes que quedaron. O peor, que só será por hoxe, porque as temperaturas aumentan. Polo menos quédanos o recordo dun bo día.

Xa estamos ao remate dos exames e entrando nese período que a todos nos gusta "As vacacións"·

A parte de descansar, por desgraza, terei que pasarmas estudando. Pero, non hai mal que por ben non veña,

asi para a próxima avaliación levarei boas notas. (sempre me dixeron que tiña que ser positiva).

Bueno, e aquí despídome por hoxe, pero, déixovos as fotos que puid

en facer hoxe pola mañá.

2009-12-10T17:01:00.003+01:00

Bueno, a imaxe xa o di todo, non?

Agora que estamos en épocas de exames... terei que deixar un pouco todo o relacionado có ordenador, internet, e todo iso..

Cando remate, intentarei voltar para comezar a escribir de novo máis diariamente.

O que me dá máis ánimos para estudar, son esas vacacións tan preto... Aínda así aínda queda unha semana.

Ata esas, deica logo.

É o tempo do magosto

2009-10-26T18:03:00.006+01:00

Tal e como di o título, xa é o tempo do magosto. Eu, e mais as miñas amigas, tamén o festexamos, na compaña de algúns máis.

Como se pode cer nas fotografías, a primeira é collendo as castañas (de paso mentres meus pais non miraban, aproveitei para sacarlle unhas fotos ao lugar).

Na última fotografía, aparecemos facendo o magosto. Que por certo, que ben o pasamos!!!

Por certo, que tal manexo a cámara? E que necesito a vosa opinión.

2 anos xa...

2009-09-30T22:55:00.004+02:00

Mañá, vou cumprir dous anos aquí con todo isto do blog. Pero tamñen vou cumprir anos, vou para 14. Xesús como pasa otempo, jeje. Bueno, aínda que este ano case nin escribín (non é porque non quixese, is oque quede ben claro) sempre visitei algun blog, por aquí por alá...

A ver se este próximo ano, me da a venada de escribir, e fago máis entradas, e que tamén...

Bueno, e aquí vos deixo que teño que ir a estudiar...

Algo para contar

2009-08-05T13:30:00.004+02:00

Hoxe, xa case rematándose as vacacións, (por desgraza) escríbovos, para que este blog, para que non quede atrasado. En todas estas vacacións paseinas moi ben, e ter a satisfacción de non ter nada que estudiar.

Agora a pena que teño, é que xa se están a acabar, e despois hai que volver a estudiar, facer deberes... A verdade xa me quero ver nas de Nadal.

Bueno, e aquí me despido. Ata a próxima.

Novas fotos do meu can Remi

2009-07-10T20:14:00.004+02:00

Hoxe vouvos poñer unha nova imaxe (e non é que non teña máis pero olvideime de pasalas ao ordenador) do meu can, Remi, agora esta moito máis grande. Espero que vos guste. Agora ten 6 meses dende que o atopamos tirado alí. Agora que xa non hai clases teño mais tempo para estar con el. Espero que pronto volva a publicar, pero non é seguro, porque pronto me vou de vacacions e ata entón... bueno, de todas formas cando volte seguirei escribindo.

Acuarelas da zanfona

2009-06-21T02:14:00.003+02:00

Andando agora pola rede, acábome de atopar estas acuarelas pintadas por Cristóbal Graciá. Pola miña parte gústanme moito. E vós, que opinades?

A dirección do blog nas que atopei as imaxes é esta http://tobalacuarelas.blogspot.com/2007_12_01_archive.html

Ahh e finalmente, pido desculpas por non escribir antes.

Novos temas para este blog

2009-05-17T00:32:00.003+02:00

Dado o caso de que se me están esgotando as ideas, pido a toda a xente que estea a ler esta entrada, que me diga de que poden ir de agora en adiante as novas entradas que farei.

Algunhas delas taratarán sobre o meu can Remi, outras sobre a paisaxe que vexo todos os días e se me queda algo de tempo sobre novos instrumentos que terei.

Despídome aquí, pero espero que moi pronto volva cunha entrada mellor.

Ás olimpíadas das matemáticas

2009-04-27T17:47:00.004+02:00

Si como o di o título fun seleccionada para as olimpíadas das matemáticas. Isto pasou fará uns dez días.

O meu titor da clase déuselles por apuntarme entón eu tiven que facer unhas probas. O profesor que as facía gustoulle a miña.

En conclusión teño que ir este xoves a Santiago ás probas de zona haber se hai sorte. O que eu non vexo claro e que eu non teño nada de idea sobre matemáticas.

Bueno haber se hai sorte.

DE VACACIONS

2009-04-03T10:18:00.003+02:00

Perdón pola tardanza pero andiven de exames. Neste tema hai que ser muy serios que se xogan as notas. Finalmente todo aprovado.

Pero iso non é so o único que teño que contar, as novas vacacións de Semana Santa téñenme pinta de ser moi aburridas.

Pero de todas formas se podo e a miña cabeza me deixa vou tratar algo por aqui

Biografía de Faustino Santalices

2009-02-25T12:24:00.004+01:00

Nado en Bande, provincia de Ourense, o 16 de novembro de 1877, morto en Madrid o 6 de decembro de 1960, Faustino Santalices é un anel de ouro que, por fortuna, chegou ata nós enteiro e sen mácula, de tal xeito que é unha testemuña excepcional que condensa o acervo musical da Galicia de gran parte do século XX, e por extensión, o marco cultural no que viviu, contribuíndo, de modo decisivo, á súa conservación e enriquecemento gracias ó seu inmenso labor.

Ó longo da súa vida fixo gala dun carácter apaixoado e vehemente, entregado xenerosamente a tódalas facianas que tiñan que ver coa música tradicional. Comenzou a toca-la gaita da man do gaiteiro de Penalta, entrou no máxico mundo da zanfona cáseque por casualidade ó ver esa voz no órgano da catedral de Santiago, e deixouse levar pola súa curiosidade tanto no eido teórico e didáctico, como no práctico da construcción e perfecionamento dos instrumentos tradicionais. Salientar dous longos escritos , un sobre a gaita e outro afamado por tódolos segredos que nel viron a luz e que, con prólogo de Ramón Cabanillas, levaba por título 'A Zanfona'.

Neste disco se compendia todo o que Faustino Santalices deixou gravado ó longo da súa vida. Dúas sesións de gravación alonxadas no tempo deron lugar a todo o material que eiquí se recolle.

A primeira sesión realizóuse no 1929, aínda que outras memorias falan de 1927. Foron discos gravados pola casa Regal nos que Faustino Santalices aparece como voz e zanfona no 'Canto de romería' e 'Canto de seitura', e como gaiteiro, na compaña do seu inseparable Modesto Sánchez, interpretando 'Muiñeira de Cartelle', 'Pasacorredoiras de Arnoia' e 'Alborada antiga de Ourense'.

Pasarían moitos anos ata o 1949, antes de que Faustino Santalices se metera de novo nun estudio de gravación. Esa histórica, espectacular e emocionante gravación fíxose na rúa Colón de Madrid, sen paradas, sen retoques, por un Faustino de cáseque 73 anos. Nalgún momento desa gravación participou o seu fillo tocando as cunchas . Daquela sesión, editada pola casa Columbia, nacía o mito e a lenda, xa que contiña pezas que eran todo un símbolo da riqueza expresiva da música galega : 'Alalá das mariñas', 'Axéitame a polainiña', 'Romance de don Gaiferos' e un longo etc.

Daquela sesión nunca viron a luz dous temas que neste disco aparecen como primicias, ámbalas dúas pezas para zanfona : 'Marcha procesional' ( século XVI ), 'Santa Lucía pra Rairo' e 'Antiga alborada popular galega'.

Parafraseando a Rosalía de Castro decir que na música tradicional Faustino Santalices «...en todo está i él é todo».

De calquera galego, de calquera músico do mundo, de calquera amante dos mil universos tradicionais deste planeta : gracias, Faustino Santalices.

REMI

2009-02-07T20:54:00.004+01:00

Ola a todos. Perdón por non escribir antes, pero por fin din co tema exacto para falar.

Vouvos falar de Remi. O nome venlle de dúas notas (re e mi) porque o atopamos diante do conservatorio. Adoptámolo, xa que estaba abandonado. Atopámolo un martes cando eu saía de clases de gaita. Foi miña nai, dixo que atopara 3 dentro dunha bolsa de supermercado, que aínda para máis estaba atada e mollada.

Realmente non tivo corazón para deixalos aí. Seica estaban chorando e mortos de fame.

Finalmente o can que vedes na foto é el que tivo moita sorte en chegar á miña casa. Nela recibe todos so cariños que existen.

Na foto pódese ver a Remi cos ollos pechados, pero onte xa os abriu.

Espero que vos guste o meu novo cadeliño.

Volvemos ao chollo

2009-01-12T20:32:00.005+01:00

Bueno remataron as vacacións (por desgraza) e agora toca volver a estudiar, pero dentro de iso hai que soportar aos profesores, que me poñen istérica. Despois hai que poñerse ao chollo no blog, cousa que me anima moito. Ensallar coa gaita e coa zanfona. Despois, meus pais que me berran porque din que non estudo. Eu estudo o que pasa e que o fago á miña maneira.

Bueno, aínda despois de tantos problemas, gústame, gústame telos.

Remataron os exames... chegaron as vacacións

2008-12-19T11:09:00.002+01:00

Si si, por fin chegaron as vacacións, a época máis chula pra os estudantes, as vacacións.

Agora por uns días xa vou poder: Durmir ata moi tarde, xogar a consola, ler ata cansar, deitarme tarde, e moitas cousas máis.

O nadal é unha das épocas que máis me gustan, xa que se pode comer turrón, estás coa familia, de vacacións, recibes agasallos (eu este ano poucos) etc.

Bueno, para rematar deséxovos a todos un Bo Nadal.

( Mentres estou de vacacións buscarei algo interesante para publicar)

En exames

2008-12-12T21:00:00.003+01:00

Si si como o di o título, ando de exames. Estou cansadísima, e iso que hoxe é venres. Menos mal que só quedan os do luns e xa se acaba todo (por agora)

Bueno, polo menos aínda me queda tempo para poder escribir estas liñas.

Eu realmente, non quero ver as notas dos exames, porque se saen mal.... ui non sei eu.

Asi que polo momento, non podo escribir moito polos exames.

A neve visita Lalín

2008-12-02T10:03:00.003+01:00

Por fin a neve nos visita. Hoxe escribo en hora escolar, porque como a estrada está chea de xeo, os outros compañeiros non viñeron. Só somos nove na clase.

Xa pasaron dous días nevando, e eu non paro de mirar pola ventá, e que me encanta ver nevar. Ás veces eu penso nos traballadores que teñen que traballar polas aldeas preto da montaña.

Un dos casos é o de miña nai, porque ela é carteira e ten que traballar por lugares onde hai moita neve e xeo (son zonas sombrías)

No instituto vaime moito mellor, o que pasa e que hai unha asignatura que non se me dá moi ben, o inglés, que vivo coa dúbida de suspender. Pero ala a estudiar.

Ata a próxima.

A MIÑA RUTINA

2008-11-20T18:12:00.003+01:00

Bueno hoxe vou falar da rutina que me volve tola, o instituto. A min dentro do que cabe encántame o instituto. Pero e que exame por aquí un profesor que se me queixa por alá estou tola perdida. E despois, os DEBERES.

Pero bueno o único que podo facer eu é cumprir as ordes que me dan, e estudar que é o que me toca. Non credes?

Anxo Pintos

2008-11-12T20:48:00.003+01:00

Bueno sigo sen saber de que falar, pero esta vez deixovos con un video de Anxo Pintos.

Volvo....

2008-11-03T17:54:00.009+01:00

Tras varios días de non facer nada, volvo aquí a falar da miña vida en xeral. Grazas por os comentarios na miña outra entrada, a verdade e que non esperaba tantos.

Bueno, pero a ver se de agora en adiante me adico mais a publicar, aínda que non me apeteza.

O único que fago, e que é monótono é ir ao instituto. Bueno pero iso é moi e moi cansino.

Cando se me ocorra algo bo que contar contareino, de momento vou cavilar un pouco para ofrecer algo bo.

Entón ata a próxima

PARA PASAR O RATO...

2008-10-18T20:17:00.002+02:00

Bueno hoxe paso o rato en internet, nesta aburrida hora, e que non hai nada que facer.... Se alguén facer.... que o diga. E que non hai nada que facer, e como nomeei na outra entrada, sinto a necesidade de escribir para pasar o rato. Bueno ata a próxima.

Agora tamén gaiteira....

2008-10-09T20:56:00.005+02:00

Dentro de unha semana comézanme as clases de GAITA. A min persoalmente, non me gusta moito a gaita. Eu estou matriculada na Escola de gaitas da deputación de Pontevedra.

Estou aí dende fai dous anos. Apuntáronme porque me prometeron que porían clases de zanfona, pero nunca o cumpliron.

Escribo isto porque sinto a necesidade de escribir, pero non sei o que, entón ocurriuseme isto.

1º ANIVERSARIO

2008-10-01T20:31:00.002+02:00

Hoxe cumplo 1 ano dende que comecei esta aventura. Neste ano aprendín moito máis do que sabía sobre a zanfona. Ademais tamén aprendín moito visitando os demais.

Hoxe tamén cadra ao meu aniversario de anos, cumpro 13 anos, puf para min é moito.

Así que de todas formas grazas por seguirme día a día.

Unhas fotos da zanfona

2008-09-29T20:43:00.000+02:00

VOLTARON AS CLASES... E CON ISO MENOS TEMPO

2008-09-25T19:18:00.004+02:00

Si si, como xa o di o título voltaron as clases. Volver a normalidade costa moito, xa que fai uns días tivemos en Lalín as festas das Dores. 5 días nos que houbo de todo. Claro está que foron unhas vacacións complementarias.

Bueno seguindo co tema de que volveron as clases, xa non vou ter moito tempo para facer moitas cousas, entre elas seguir un pouco os blogs. Pero os fins de semana sempre quedarán libres... iso é no único que penso.

Bueno cando entón xa sabedes porqué non publico tanto a miúdo. Entó ata a próxima.

XA ESTOU DE VOLTA

2008-09-03T19:17:00.004+02:00

Como xa o di o título xa volvo a escribir tras moitos días. Digamos que me tomei unhas vacacións pola miña conta. Pero bueno.

Poño esta imaxe porque andiven a fuchicar por google. Espero que tamén vos guste igual que a min.

PALABRAS EN PERIGO DE EXTINCIÓN

2008-07-21T20:30:00.003+02:00

As palabras tamén padecen as moda, hainas afortunadas, hainas actuais e hainas que van caendo polos buratos da memoria. As afortunadas son as que encontran un lugar na alfabetización nos dicionarios. As actuais son as que se repiten nos medios de comunicación ata formar parte do uso diario. As outras quedan nun uso restrinxidoque, en ocasións, permanecen nunha parroquia ou só ten un campo semántico para grupos.

AS PRIMEIRAS PALABRAS DA LISTA SON...

. ABITELO: Vestido vello e gastado. Lugar de escoita: Amoeiro (Ourense)

. ALBERNIA OU ALVERNIA: Desexo inconfesado de conseguir algo que é doutra persoa. Cobiza (Lugo)

. BARBANA: Anaco de tea vella que se aproveita para envolver ou limpar. Lugar de escoita Navia de Suarna (Lugo)

. BRUSO: Cepillo de man que serve para limpar o chan ou outras superficies. Lugar de escoita: Barbanza

. CACHORREIRA: Persoa que ten catarro e non lle para de pingar o nariz. Lugar de escoita: Cuntis (Pontevedra)

Información sacada da VOZ DE GALICIA

SOBRE FAUSTINO SANTALICES

2008-06-26T19:07:00.002+02:00

UN VELLLO.... TOCANDO A ZANFONA

2008-06-18T20:23:00.003+02:00

Andando aquí atopeime con esta fotografía. É un antigo cego, tocando a zanfona. Mirando esta fotografía imaxinome o mundo como era antes. Cando os cegos improvisaban as súas pezas. Espero que vos guste a imaxe.

AS PARTES DA ZANFONA

2008-06-16T18:24:00.002+02:00

Agora vouvos ensinar as partes que ten a zanfona. Ten moitas. Pero son moi fáciles.

A MIÑA ENTREVISTA

2008-06-11T19:56:00.002+02:00

Esta é a entrevista que me fixeron os da VOZ DE GALICIA . Fixéronma o día 4 de Xuño, pero non tiven tempo de publicala.

Ana Belén Chao Riádigos tiene doce años y cursa primero de ESO en el instituto Laxeiro de Lalín. Sus principales aficiones son la música y la informática. Dos pasiones que plasma en el difícil arte de tocar la zanfona y en un blog que lleva por título A Zanfonista.

-¿Por qué la zanfona?
-Porque es un instrumento antiguo y es muy bonito, aunque es difícil de tocar, lo más difícil es afinarlo.
-¿Cómo aprendiste?
-Estudié solfeo cuatro años en el Conservatorio Folque y estuve un año con la zanfona hasta que cerró. Ahora tengo alguna canción de zanfona y toco de oído, e intento ir sacando las composiciones. Hay pocas partituras, algunas me traen de algún otro instrumento y voy tocándolas en la zanfona.
-¿Dónde se compra una zanfona?
-No es fácil, hay que encargarla a un artesano especial y es difícil de encontrar. La mía me la hizo un artesano de Marín, Jaime Rebollo. La tengo desde hace un año.
-Lo del blog porqué se te ocurrió.
-Siempre quise que la gente supiera que toco la zanfona y dar a conocer este instrumento. La gente siempre se mete en Internet, lo ve y se hizo famoso.
-Lo que supongo que no se imaginan es que tienes 12 años.
-Sí, me lo dicen, hay gente que cree que soy más mayor y le sorprende ver a una niña tocando la zanfona.
-¿A qué te quieres dedicar?
-Me gustaría estudiar informática y seguir tocando la zanfona y componiendo para este instrumento.

XUNTANZA DE BLOGUEIROS

2008-06-02T18:21:00.014+02:00

O sábado día 31 houbo n´Agolada unha xuntaza de blogueiros. As fotos non son miñas, foron sacadas por outros blogueiros. Pero eu póñoas co seu permiso.

Á mañá escoitamos á charanga infantil, a bico da balouta e a min claro.

Pola tarde fumos ao Sobreiral do Arnego.

E despois escoitamos a Maruxa de Fuxan os Ventos, a Almudena Vidal e a Blanca Bello, e finalmente a min tamén.

En resume foi un día marabilloso. A xuntanza estivo moi ben organizada, e aínda para mais foi un agradable paseo. Que mais se pode pedir?

RECOPILACIÓN DE FOTOS SOBRE A ZANFONA

2008-05-30T20:12:00.001+02:00

6000 VISITAS

2008-05-20T20:00:00.003+02:00

Grazas, xa conseguín as 6000 visitas. Moitas grazas.

UNHAS FOTOS

2008-05-05T19:54:00.002+02:00

CELANOVA

2008-05-05T18:36:00.005+02:00

Aquí vos están as fotos da excursión. Pasámolo xenial. A min persoalmente o que mais me gustou foi a camiñata a Castromao. Pero tamén

gustou a casa de Curros Enríquez.

A obra mais coñecida de Manuel Curros Enríquez, foi: "Aires da miña terra"

Sobre outra viaxe

2008-04-28T19:43:00.003+02:00

Dentro dunhos días publicarei, as fotos da viaxe. Vamos a Celanova. Pero de momento, deixovos con algunha foto que saquei de internet.

VIAXE A MONFORTE

2008-04-24T17:40:00.007+02:00

Primeiro perdón por tardar tanto en publicar, pero non tiven moito tempo.

O luns día 20, fumos de excursión a Monforte. Vou presentar as fotos que fixen.

As de arriba de todo, son no Colexio Episcopal. As demais estan feitas no Palacio Condal de Lemos.

O ANTEPASADO DA ZANFONA: O ORGANISTRUM

2008-04-07T17:50:00.003+02:00

As orixes deste instrumento non están claras debido ao esquecemento por mor do paso do tempo. Do século XII pódese atopalo no Pórtico da Gloria da Catedral de Santiago de Compostela. Ten que ser tocado por sous músicos. Un deles suxéitao cunha man e coa outra fai xirar a manivela, producindo un son do que outro músico, coa axuda do teclado, lle saca a melodía. O organistrum vén sendo en realidade o antepasado da Zanfona.

PARA SABER ALGO MAIS SOBRE A ZANFONA...

2008-03-31T17:53:00.003+02:00

A zanfona foi o instrumento máis querido polos xogares da Escola Lírica- Portuguesa ata o século XV, onde foi perdendo terreo. A zanfona desprestixiouse moito, pois só os cegos e mendigos a tocaban. Aínda por riba o esplendor da época do violín fixo que estivese a piques de caer na desaparición.

Non só se tocaba en Galicia. No século XVIII en Francia, a zanfona goza dun rexurdimento converténdose no instrumento predilecto da corte. As princesas e damas da corte de Luís XV tocábana con devoción (destaca a figura da raíña María Antonieta)

En Galicia, a zanfona foi recuperada polo ourensán Faustino Santalices, quen en 1952 e logo dun gran traballo de investigación, toca este instrumento no Pazo de Xelmírez co motivo da súa inaguración.

A MIÑA ZANFONA

2008-03-28T17:34:00.003+01:00

Estiven a fotografar a miña zanfona, e como me gustou, pensei en compartila con todos vos. Que vos guste!

Unhas fotos

2008-03-11T12:05:00.002+01:00

UNHA ORQUESTRA FOLK: SON DE SEU

2008-03-04T18:03:00.004+01:00

Son de Seu é unha orquestra folk. A veradade e que non me acordaba dela. Recordouma A Cris que ela ten unha ligazón a páxina desta orquestra. Cando a visitei, as fotos que mais me gustaron foron as da zanfona como as que vos vou deixar aquí.

UN ESPANTAPÁXAROS

2008-02-26T18:50:00.004+01:00

Onte indo polo camiño que vai a casa duns amigos, atopeime con un espantapáxaros. Pero estaba nunha horta, preto da casa. Unha das cousas que máis me chamou a atención foi o ben decorado que estaba.

Aquí vos deixo con unha foto dun espantapáxaros.

Óscar Fernandez

2008-02-19T18:39:00.004+01:00

Téñolle que adicar unha entrada a este home. Óscar Fernandez. É un dos mestres de zanfona do CMTF (conservatorio de música tradicional e de folque). Xa lle adiquei algunha por aí, pero veume a inspiración, de novo. El ensinoulle ao meu mestre que é alumno del, eu aínda non cheguei a eso, por agora.... ata que non se decida nada có conservatorio.

3000 VISITAS

2008-02-15T17:37:00.003+01:00

Xa cumplin 3000 visitas, aínda que nunca pensei que ía chegar a tantas. Todo é grazas a vós so que me siguen. Vos seguide a ver se chegamos a 4000, 5000, 6000 e a moitas mais. Pero de todas formas grazas a todos/as

SON AS MESMAS NON?

2008-02-15T17:31:00.006+01:00

É a mesma foto, pero pasada polo programa Picassa.

Eu creo que parécense en todo.

FALA GALEGO E POLA LINGUA

2008-02-13T18:44:00.004+01:00

Recoméndovos visitar o blog Fala Galego. É un blog onde todos os alumnos de 1º da eso do instituto laxeiro participamos. Entre eles eu.

Despois está o blog Pola Lingua é dos alumnos de 2º da eso, tamén do Laxeiro. Tamén volo recomendo visitar.

Os dous son moi interesantes.

FAUSTINO SANTALICES

2008-02-13T18:35:00.005+01:00

Onte na TVG emitiron no programa Alalá, unha reportaxe sobre Faustino Santalices, fillo predilecto da zanfona. A min persoalmente encantoume, a verdade e que grazas a él agora podo ser zanfonista non credes?

REMATADO

2008-02-08T18:20:00.000+01:00

Xa rematei de ler o libro. Non sei se vos acordaredes, pero falei de el en entradas anteriores.

Pois iso que ao final, o mestre foi trasladado a outro sitio, (porque estaba en Castroalto) pero el estaba triste porque deixaba aos seus alumnos que foran compañeiros de moitas aventuras. Pero un alumno (que xa non me acorda do seu nome) foi con el. Iso poñíao no epílogo.

ZANFONA

2008-01-22T19:06:00.001+01:00

SIGO O QUE ME DIN....

2008-01-21T17:57:00.000+01:00

Según algún comentario que me puxeron de que ía escribir, e uns poñía que puxera sobre os periquitos, e alí vou. Eu tiven periquitos pero morreron aos dous anos. E dende aquela non quixen ter máis animais na casa,,, pero a min séguenme gustando os animais.

OUTRO LIBRO

2008-01-15T17:28:00.000+01:00

Si e que aquí nin dou con tanto libro, e eso que a mín gústame ler. Pois iso que teño un libro para a semana que ven e aínda estou pola metade. A min gústame rematar os libros con tempo. Pois o libro titúlase "Aventuras en cuevas" e para a lengua. De momento do que levo lido vai sobre un mestre que lle gustan as covas e decide invitar aos alumnos a que vaian con el de excursión as covas. Pero en esas covas din que oubo un acidente e que nas noites escóitase as almas dos mortos. Ata aí é onde lin.

SE ANTES UN CAN AGORA UN GATO

2008-01-11T17:05:00.000+01:00

Pois iso se antes era un can agora escribo sobre os gatos. Porque os gatos tamén son bonitos. Mirade que cousa mais tenra.

UN CAN FANTÁSTICO

2008-01-08T19:40:00.000+01:00

Este é a raza de can que máis me gusta, pero e que non me deixan telo na casa. Xa sei que necesita moitos coidados pero e que é tan bonito. Polo menos aínda podo ver algún por aí solto. Non me digades que é chulo. Son os cans de neve.

BOAS NOVAS

2007-12-26T17:55:00.000+01:00

Son boas, non é porque me tocou o gordo da lotería, non non (xa me gustaría) pero non é iso. E que xa teño zanfona na casa, porque hoxe chamou o artesán, e díxolle- Xa lle rematei a túa filla a súa zanfona, querea?- e miña nai dixo- moi ben. E eu escoitando polo outro teléfono. Mmm e miña nai non o sabe, e que eu son así. Ahhh os turróns que comín na noiteboa estaban boísimos. Ahh outra cousa, (sintese pero e que esto encántame) ´tocame falar algo sobre a videotecautista, que é un blog moi interesante, que vos recomendaría visitar, vale?

POR FIN NADAL.

2007-12-21T18:24:00.000+01:00

Xa eran horas de que chegara o Nadal. A min e que me encanta porque pódese comer de todo, aínda que miña nai mira para min como dicindo para ou... Pero e que está todo tan rico, turróns, mazapáns...

De todas formas, BO NADAL a todos/as

LIBRO AO REVÉS

2007-12-17T18:58:00.000+01:00

Aquí a afeccionada a lectura tivo que ler un libro en castelán e leuno en galego. Eu mesma lle dixen o mestre que tendo o libro en galego para que lelo en castelán. El claro que me berrou un chisco, pero eu aguantei. Tanto que foi unha boa nota un 8,9. Valeu a pena para ter esa nota.

Así é o libro que lin, en galego.

E este é o libro que había que ler.

Como se pode ver non teñen tanta diferenza, non?

A SI POR ASI

2007-12-07T18:10:00.000+01:00

Este é outro dos que fago así por asi cando aun lle ven a vena de facer.
Ogallá vos guste

PAIOZAS

2007-12-07T17:38:00.000+01:00

Estas son algunhas das fotos que puiden recoller de internet, eu na casa teño moitas porque fumos ao Cebreiro, entooon. Pero dá moito traballo escaneálas, cando teña ganas tal vez as poña......., pero paciencia.

TRES PERSONAXES........... COAS SUAS ZANFONAS

2007-12-05T18:33:00.000+01:00

O vello da zanfona

Faustino Santalices (1877-1960) está considerado o investigador máis importante de zanfona en España da primeira metade do século XX. Este gaiteiro de Bande quedou prendado da zanfona cando de mozo lla escoitou tocar a un cego.
No 1927 gravou dúas pezas con este instrumento. Estudou, recolleu e mellorou tecnicamente a zanfona. No 1949 editou en Madrid un disco completo, titulado Gravaciones históricas de zanfona. Tamén escribiu o primeiro libro español sobre este instrumento:
Perfecto Feijoo.
A zanfona espertou a curiosidade de tódolos folcloristas de finais do XIX e comezos do século XX. Un dos primeiros e máis destacados foi o boticario Perfecto Feijoo (1858-1935). Este gaiteiro recolleu melodías vocais, de gaita e tamén de zanfona. Foi o impulsor e director do coro galego Aires d'a terra, que gravou o primeiro disco de música galega no 1904.

2007-12-03T19:56:00.000+01:00

MENUDO CAMBIO!

2007-11-30T18:32:00.000+01:00

Digo que é un cambio porque de pasar a ser unha zanfonista, agora son gaiteira.Vouvos contar a historia: Onte (xoves,29 Novembro) miña nai atopouse con un dos meus mestres do conservatorio no supermercado. E díxolle que aínda non se sabía nada sobre a folga no conservatorio. Ela veu a casa e ala para o auditorio. Cubrin unha matricula e para a clase de gaita. Cando entrei ía co Cabeza de Manzaneda (director da escola de gaitas da deputación, eu chámolle así) e non me recibiron moi ben os outros. PERO ELES AO SEU.

Esa é toda a historia do meu cambio...Pero sigo sendo a zanfonista.

EXPOSICIONS INTERESANTES

2007-11-20T19:15:00.000+01:00

Aquí en Lalín estase a celebrar unha exposición que o tema principal é o mar. É no museo Ramón María Aller.Estades convidados todos aqueles que vos guste o arte. A entrada é gratuita a si que xa sabedes.

CUNHA FORMA..........

2007-11-12T19:47:00.000+01:00

Unha zanfona algo rara pero agora sonvos así. A miña ía ser así. Con unha forma tan, nin sei especificar........

Ogallá vos guste a imaxe.

O MEU MESTRE DE ZANFONA

2007-11-09T18:56:00.000+01:00

Este que vedes na foto é o meu mestre de zanfona.

Chámase Óscar Fernández (por se lle queredes saber onome e mailos apelidos)

Cando rematei o curso tiña máis barba, tanta que parecía Papá Noél. Pero non era se non xa estaría pedídolle agasallos.

SEN IMAXES

2007-11-08T17:05:00.000+01:00

Non sei que lle pasa a isto, que non se lle dan posto imaxes. As dúas primeiras entradas que fixen si que puiden poñer imaxes, pero agora non podo. Moitas veces na rúa preguntáronme por qué non lle poño imaxes o blog, pero é todo por iso. Se alguén sabe como arreglar isto que me deixe un comentario nesta entrada. Canto antes mellor.

XA NON HAI LAGOA CONTAMINADA

2007-11-07T17:12:00.019+01:00

Hai 5 días no periódico "LA VOZ DE GALICIA",saiu que están baleirando a auga con bombas de achique. Tamén poñía que van insertar un tubo por debaixo da terra, e levalo ata non sei onde.
Mira ti que pena coa ilusión que lle facía a moita xente saber deste famoso lago contaminado.

E mira que mirándoa por un punto de vista, era interesante.

Dous libros de cabeceira

2007-11-02T18:32:00.000+01:00

Titúlase prohibido casar papá!

Levo lidos 3 capítulos e nin me acorda como se chama a protagonista. Creo que Elia ou Alia, non sei algo polo estilo. E divertido as veces porque cando se pon a falar a protagonista parece algo aburrido.

De castelán (pola miña conta) estou lendo un da coleccion dos 5.

CONTINUACION....

2007-10-29T18:11:00.000+01:00

Moita xente quere saber dónde atopei esa lagoa. Atopeina un día cando meu pai decidiu ir a ver como ían as columnas das vías do AVE. Atopamos esa lagoa de casualidade. A miña irmá e mailo meu pai sabían de que estaba aí, porque saíra nunha reportaxe da VOZ DE GALICIA.

Gustoume tanto que estiven co mesmo conto unha semana enteira,unha semana enteira? Non calculo que dúas semanas.

POEMA

2007-10-26T18:05:00.000+02:00

Con estes ouvidos,
ouvi a un cego,
chorar na zanfona
con son lastimeiro.

E vin que no binco
que tangue o pequeno
os ferros que saltan
quedábanse quedos.

E mais o canciño
que baila cos ferros
calouse de súpeto
sin facer movemento.

DITOS SOBRE A ZANFONA

2007-10-26T17:50:00.000+02:00

Hai moitos,coma por exemplo:

Leite con moita tona,e na romaría a zanfona
Nunca acadaron os cegos tanta sona ata que tocaron a zanfona
A zanfona comparte co gaiteiro a alegría nun día festeiro

UNHA LAGOA CONTAMINADA

2007-10-19T19:33:00.000+02:00

Nas obras do AVE no punto de Vila Maior(Botos)ao lado da casa do pintor Laxeiro, hai unha especie de poza contaminada( non,estancada) .Tan só hai que pasar unha barreira e pode se ver unha especie de lagoa estancada.Está estancada por unha montaña de terra.
Eu digo que é unha lagoa contaminada porque ten unha cor verde.

PODE QUE O CONSERVATORIO DE FOLQUE SE VAIA DE LALIN

2007-10-11T19:53:00.000+02:00

Segundo reportaxes nos periódicos din que o conservatorio de música tradicional e folque de Lalín pode desaparecer.Din que non hai cartos,pero eu creo que malgastan cartos en tonterías. O Conservatorio leva aberto dende o ano 2000. Eu creo que o mellor sería que o deixaran en Lalín que para iso naceu aqui.

(Eu son a que está a dereita)

A MIÑA PRESENTACIÓN

2007-10-02T19:55:00.000+02:00

Ola chámome Ana e chámanme A ZANFONISTA porque toco a zanfona. Vivo en Lalín e estudo no IES LAXEIRO. Fai pouco rematei primaria con boas notas (co cal estou moi contenta).Unha das miñas asignaturas favoritas é a LINGUA GALEGA, e a que menos as matemáticas que parece unha lingua case incomprendible. As miñas afecciones son a lectura, a música e as novas tecnoloxías.Os libros gústanme os de FINA CASALDERREI.A música FOLK e a TRADICIONAL é unha das cousas que me motivan. E para rematar encántanme os ordenadores, con esas pantallas, programas con moitísimas letras e moitas cousas máis.